วิทยากร นักศึกษาใหม่ "ถนนสู่ความสำเร็จ"

วันที่ 28 และ 30 พฤษภาคม 2554
ได้รับเชิญตามหนังสือที่ ศธ 0538/1292 ลงวันที่ 14 พฤษภาคม 2554 มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

โดยทางมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม ให้เกียรติผมเป็นวิทยากรตามโครงการ การอบรมเชิงปฏิบัติการพัฒนาบุคลิกภาพและเสริมสร้างคุณธรรมจริยธรรมให้แก่นักศึกษาใหม่ ปีการศึกษา 2554 "ก้าวแรกสู่...บัณฑิตพิบูลสงคราม" ซึ่งได้เป็นวิทยากรในกิจกรรม "ถนนสู่ความสำเร็จ"

กิจกรรมครั้งนี้มีนักศึกษาเข้าร่วม 2 รุ่น โดยแต่ละรุ่นมีกิจกรรมที่ต้องปฏิบัติ 2 วัน จะว่าไปแล้ว ตัวเราเหมือนเพิ่งผ่านการรับน้องไป เผลอแป๊บเดียว ได้มาพูดคุยกับรุ่นน้องซะแล้ว

น้องๆกำลังร่วมกิจกรรมนันทนาการ

เกร็งเหมือนกันครับ

โชคดี งานนี้มีพิธีกร

พี่บรรเจิด อีก 1 คนพิบูลสงคราม ตัวอย่างคุณภาพที่สังคมยอมรับ

มาดูสิ มีคนหลับหรือเปล่า

ตัวอย่างผลงาน ที่นำไปให้น้องๆดู (ทำงาน ต้องรู้จักเก็บงานนะครับ)
วันที่ 30 พ.ค. (ซูมไกล หน้ามืด)
วันนี้ คุณสำลี อีก 1 คนคุณภาพของพิบูลสงคราม สายบันเทิง
ก็สนุกสนานกันไปตามเรื่อง แต่ไม่รู้ว่า น้องๆจะเก็บไปใช้ได้มากน้อยเท่าไร เพราะจริงๆแล้ว ไม่มีใครลอกเลียนแบบอย่างชีวิตของคนอื่นได้สมบูรณ์ แต่เราสามารถนำวิธีการปฏิบัติของเขา มาปรับประยุกต์ใช้ และต้องทำให้ดีกว่าที่เขาทำ เราจะไปได้ไว

ผมก็ยืนยัน ในสิ่งที่ผมได้พูดไว้เมื่อ 24 มีนาคม 2554 ในงานมุฑิตาจิตนักศึกษา เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ว่า "ผมรักพิบูลสงคราม เพราะชีวิตการงานของผม เริ่มที่นี่ ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้ามาเรียน"

ผมรักพิบูลสงครามครับ

พิริยะ ตระกูลสว่าง

การประชุมครูอำเภอบางระกำ

วันนี้เข้าร่วมการประชุมเชิงปฏิบัติการ้ตรียมความพร้อมขับเคลื่อนภารกิจ และการประเมินคุณภาพการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1 ณ หอประชุม โรงเรียนบ่อวิทยบางระกำ

เริ่มประชุมเวลาประมาณ 13.00 น.

โดยทาง สพป. มุ่งเน้นสร้างเด็กดี สร้างเด้กเก่ง

มีการนำนโยบายที่เคยปฏิบัติ และได้ยกเลิกไปนานแล้วกลับมาใช้ใหม่ อีกบางส่วนก็เป็นนโยบายใหม่

เป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายต้องร่วมมือกัน ทั้งผู้บริหาร ครู นักเรียน ชุมชน และผู้ปกครอง

... การศึกษาก็ต้องดำเนินไปอีก...ยาว

เปิดเตรียมการวันที่สอง

วันนี้เป็นวันวิสาขบูชา
เมื่อจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว จึงขี่มอเตอร์ไซต์ไปโรงเรียน
วันนี้มีนักเรียนมาน้อยเหมือนเดิม จึงมีโอกาสได้เห็นครูเก็บกวาดเอง ส่วนของผม ทำเสร็จไปตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้เลยปริ้นท์เงินเดือนครู 2 เดือน และจัดการนำเสนอตารางสอน 2554 v.1.0

ตอนบ่าย กลับมาจากโรงเรียน ไปซื้อ ป.พ. 5 ฉบับรวมเล่มของประถม ผ่านวัดใหญ่ (วัดพระพุทธชินราช) ได้มีโอกาสหล่อทองสร้างพระพุทธชินราชจำลองด้วย ดีใจ

อย่าลืมไหว้พระสวดมนต์กันนะครับ

เปิดเตรียมการวันแรก ปีการศึกษา 2554

วันนี้เปิดเตรียมการวันแรก
เปิดห้องไป ตกใจมาก ลมพัดหน้าต่างเปิด ทำให้มีใบไม้ ฝุ่น หญ้า เข้ามาในห้องเต็ม และยังมีรังนกอีกด้วย

จำใจต้องให้เด็กเอาออก แต่ก็บอกว่า ขณะเอาออก ให้แผ่เมตตาด้วย

หลังจากที่ช่วยกันทำความสะอาดยกใหญ่ ตอนบ่ายก็ประชุมครู
มีการเตรียมการ ชี้แจงการประชุม หน้าที่ต่างๆ

ตอนกลับ ขี่ไปได้ไม่กี่กิโล ฝนตก ต้องรีบกลับเข้าโรงเรียน โชคดีที่ยังมีคนอยู่ หลบฝนประมาณ 1 ชั่วโมง พอฝนซาก็รีบกลับ

เปิดวันแรก ก็รับน้องเลยเหรอ ท่านเทวดา...

กราบอาลัยหลวงตามหาบัว

วันนี้ไปรับวารสารต่างๆที่ฝากซื้อไว้เป็นประจำ
กลับมานั่งอ่านทีละเล่ม

ปกตินิสัยเป็นชอบอ่านหนังสือจากข้างหลังมา (แต่ไม่ได้อ่านแบบภาษาญี่ปุ่นหรือจีนนะครับ)

เปิดดูเนื้อหาคร่าวๆ จนมาถึงหน้าแรก

ตอนแรกยังคิดว่า สงสัยกลอนที่ส่งไปตั้งแต่ 30 ม.ค. (วันที่หลวงตาท่านนิพพาน) คงจะไม่ถึงมือ หรืออาจไม่มีพื้นที่แล้วกระมัง

พอเปิดมาถึง reader to reader อ่านกลอนกราบอาลัยหลวงตา

"เฮ้ย นี่มันกลอนเรานี่หว่า" ว่าแล้วก็รีบกวาดสายตามองหาชื่อผู้แต่ง ก็ไปอยู่ด้านล่าง (ปกติเขียนบทความ ชื่อจะอย่ด้านบน)
ดีใจมากๆๆๆ





ดีใจครับ ที่ได้บูชาองค์หลวงตาด้วยบทกลอนที่มาจากใจครับ

เรียนภาษาจีน ที่พิบูลสงคราม

หลังจากที่เรียนผ่านไป 30 ชั่วโมง
ก็ได้เคล็ดวิชาการเรียนภาษาจีนมาพอสมควร ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ตามหาหลังจากที่ซื้อหนังสือมาหลายเล่ม

ต้องขอขอบพระคุณมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม และศูนย์ภาษา ที่จัดหลักสูตรภาคฤดูร้อนให้กับประชาชนทั่วไปเข้ารับการศึกษาเรียนรู้ และมีการจัดเก็บค่าบริการที่ถือว่าถูกมาก นอกจากราคาถูก laoshi ยังสอนดี และน่ารักอีกด้วย (อันหลังเกี่ยวไหมเนี่ย...)





ความรู้ คือสิ่งที่เราสามารถเก็บเกี่ยวได้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด

ถ้าครูไม่หาความรู้เพิ่ม แล้วจะสอนให้เด้กเรียนรู้ตลอดชีวิตได้อย่างไร

วิทยากรครู ตชด. (วันที่สอง) "search อย่างเซียน"

ปัจจุบันเราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า เทคโนโลยีการสื่อสารได้ก้าวหน้าไปมาก
และเราควรใช้ความก้าวหน้านั้นให้เกิดประโยชน์ด้านการศึกษา ซึ่งแนวคิดนี้ได้ถูกจัดเข้าเป็นหัวข้อหนึ่งของการอบรม ครู ตชด. (กก.ตชด.31) ในครั้งนี้

วันนี้แม้จะขลุกขลักไปบ้าง แต่ก็ลดความตื่นเต้นไปได้มากเลยทีเดียว
โชคดี ที่พื้นฐานของครู ตชด. เกือบทุกท่าน สามารถต่อยอดได้เลยแบบไม่ต้องเสียเวลา งานนี้ก็เลยสบายหน่อย
การอบรมครั้งนี้ ได้ใช้ห้องคอมพิวเตอร์คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ (ม 308) เป็นห้องฝึกอบรม โดยหัวข้อในวันนี้คือ "search อย่างเซียน" เพิ่มเทคนิคการค้นหาอีกเล็กน้อย เพื่อให้เข้าใกล้ข้อมูลที่ต้องการมากขึ้น

วิทยากร (ใหญ่มาก...พุงอะ)

การเดินทั่วห้อง จะทำให้ผู้เรียนตื่นตัวตลอดเวลา

ตั้งใจอย่างแรง..

เพิ่มเทคนิคการค้นหาเข้าไปอีกนิด ได้ข้อมูลเพิ่มมากขึ้น เร็วขึ้น

คุณครู ตชด. มืออาชีพ

ตั้งใจกันมาเลย... ภูมิใจ

ผู้มีอุดมการณ์อย่างแท้จริง

ยกตัวอย่างสื่อที่ค้นหามาได้

รวดเร็วมาก

ตั้งใจ

ไปอยู่อีกมุมหนึ่ง (ต้องขอบคุณไมค์โครโฟนของ Zhang laoshi จริงๆ ที่ทำให้เดินได้ทั่ว และไม่ต้องตะเบ็งเสียเลย ขอบคุณ kang laoshi ที่ติดต่อให้นะครับ)

หลังจากค้นหาแล้ว ก็มารวบรวมเป็นข้อมูลในการเตรียมสร้างสื่อฯ

ตอนบ่าย จัดนิทรรศการ ในอบรมครั้งนี้

ผู้เข้ารับการอบรมกล่าวความรู้สึกในการอบรมครั้งนี้

ผศ.ชญานิษฐ์ ศศิวิมล กล่าวสรุปองค์ความรู้
ท่านรองอธิการกล่าวปิดการอบรม

ถ่ายรูปคณะผู้ดำเนินโครงการ คณะวิทยากร และผู้เข้ารับการอบรม

ท่านรองอธิการบดีฯ และครูใหญ่ โรงเรียน ตชด.

ต้องขอบพระคุณทุกๆท่าน ที่ร่วมส่งเสริมการศึกษา และพัฒนาชาติไทยในทุกด้าน ที่สำคัญ ได้จุดไฟในตัวผมขึ้นมาอีกดวงหนึ่งเลยทีเดียว

ขอบพระคุณครับ

การพัฒนาสื่อการเรียนรู้ ครูโรงเรียน ตชด.

วันนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองได้รับโอกาสดี
โอกาสดีอันแรก คือการได้ทำงานรับใช้มหาวิทยาลัยอันเป็นที่รัก และคณาจารย์ที่มีพระคุณกับผมตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรี จนถึงทุกวันนี้

โอกาสดีที่สอง คือผมได้มีโอกาสเห็นการทำงานของครู ตชด. ซึ่งมีความรวดเร็ว และทำให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การทำงานเป็นทีมนั้นเป็นอย่างไร

โอกาสดีที่สาม ผมถือว่า การทำงานในวันนี้อาจจะติดขัดในหลายอย่าง แต่ผมก็ได้รู้จักกับพี่น้องที่เป็นนักรบอย่างแท้จริง รบกับความโง่เขลาไม่รู้ของเด็กๆชายขอบ ซึ่งมีโอกาสสุ่มเสี่ยงที่จะทำลายประเทศชาติได้

ผมยอมรับว่าภูมิใจที่ได้เรียนรู้จากพวกท่านเหล่านี้ (แทนที่วันนี้จะไปให้เขา เรากลับเป็นฝ่ายได้รับ)



ครู ตชด.เหล่านี้ มีความอดทนสูง มีความเสียสละสูง ถ้าเป็นครูอย่างพวกผม ป่านนี้บ่นทุกวินาทีไปแล้ว แต่ครู ตชด. บางส่วนเป็นคนพื้นที่ บางส่วนเป็นผู้ที่เข้าไปสู่หน้าที่นี้ ทำหน้าที่อย่างดีที่สุด...แม้ว่าจะไม่มีเงินวิทยฐานะ

วันนี้เลยมีแนวคิดอีกอย่างเพิ่มขึ้นว่า การที่ครู สพฐ.ได้รับวิทยฐานะ แสดงถึงความสามารถของตนเองว่ามีความรู้ มีสือการสอนที่ดี มีวิธีการสอนที่ดีถูกต้องตามหลักวิชาการ และที่สำคัญ "สอนคนให้เป็นคน" เงินที่ได้เพิ่มก็เป็นสิ่งที่พัฒนาคุณภาพชีวิตของครูขึ้นมาได้.... แต่ครู ตชด.เค้าไม่มีเรื่องเหล่านี้เลย

ผมไม่รู้ว่า จะมีคนเห็นด้วยกับข้อเขียนนี้มากน้อยเพียงไหน
แต่ขอเรียนตรงๆว่า มันเป็นสิ่งที่ผุดขึ้นในสมองของผม ขณะที่นั่งมองพวกเค้าร่วมกันทำสื่อ ไม่มีการโยนงานว่า ฉันแก่แล้วสายตาไม่ดี ให้พวกเด็กๆทำ ไม่มีเลยตลอดทั้งวัน ที่สำคัญ อบรมตั้งแต่ 08.00 น. ถึง 17.17 น. สุดยอดจริงๆ

ถ้าใครมีโอกาสที่ดีกว่า
มีเงินเหลือมากพอ
มีโครงการว่าจะทำบุญ ทำความดี
...ผมว่า การส่งหนังสือ ส่งอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ไปให้โรงเรียน ตชด. ก็ถือว่าเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง
เพราะมันไม่ใช่แค่การให้...
แต่มันเป็นการสร้าง...

สร้างทั้งอนาคตของคน
สร้างความมั่นคงของชาติ
สร้างรอยยิ้มให้กับเด็กๆ
....

ขอบคุณ สำหรับโอกาสทั้งหลายในวันนี้
ผมเชื่อว่า หลังจากวันนี้พวกพี่น้องครู ตชด. คงต้องกลับไปทำงานโดยได้เทคนิคจากวิทยากรหลายๆท่าน และทางสถาบันวิจัย มหาวิทยาลัราชภัฏพิบูลสงคราม ต้องไปติดตามเป็นระยะ

.....สิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ สมเด็จพระเทพฯ พระองค์ท่านจะเสด็จฯมาตรวจเยี่ยมโรงเรียนเหล่านี้ในเร็ววันนี้ด้วย

ภูมิใจครับ แม้จะมีส่วนร่วมเล็กๆ แต่มันเป็นความภาคภูมิใจที่ไม่รู้จะบรรยายอย่างไรได้ครับ

คลิกเพื่อดูการอบรมวันที่สอง

มีเพียงวันนี้เพียงวันเดียวหรือ ที่เค้าเห็นคุณค่าของแรงงาน

วันที่ 1 พฤษภาคน เป็นวันแรงงาน
เป็นวันที่หลายคนได้หยุดพัก

แต่ก็มีหลายคนที่ยังไม่ได้หยุด เพราะถ้าหยุด ก็ไม่รู้ว่าเย็นนี้จะมีเงินซื้อข้าวให้ลูกกินหรือเปล่า

... ขนาดวันแรงงานยังไม่ได้หยุด แล้วถ้าเวลาเจ็บป่วยขึ้นมา ยังไม่รวมเวลาคลอดลูก แบบนี้จะเอาเงินที่ไหนมาใช้จ่าย

ไม่เข้าใจว่า เมื่อไร คุณภาพชีวิตจะดีขึ้น

บางคนไม่จ้างคนไทย เพราะแรงงานต่างด้าวถูกกว่า กดขี่ได้ง่ายกว่า

แม้ว่าจะเป็นต่างชาติ ต่างด้าว แต่เค้าก็เป็นคน มีพ่อมีแม่ มีญาติพี่น้องเหมือนกับเรา บางคนตอนอยู่ประเทศเค้าได้เป็นครูสอนนักเรียน แต่พอหนีตายเข้ามาในเมืองไทย กลับต้องมาเฝ้าวัวเฝ้าควาย ตากแดดตัวดำ ถูกกดขี่ ลดค่าแรง ต้องนอนในคอกวัว แต่เค้าก็ยอม เพราะอย่างน้อย ยังมีเงินแอบส่งกลับไปให้ที่บ้าน

บางคน มองเห็นพวกเค้าไม่ใช่คน ซื้อข้าวแบบเดียวกับที่เอาไปต้มให้หมูเอาไปให้เค้ากิน

...พูดไม่ออก

เราเรียกตัวเองว่าเป็นเมืองพุทธ

แต่หาความเมตตาและศีลธรรมในตัวไม่ได้เลย

ยังไม่รวมคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว เล่นการเมืองทุกเรื่อง ทำทุกอย่างเพื่อเสียงคะแนน ไม่มีการปฏิบัติอย่างจริงใจ

ทุกวันนี้ นักเรียนที่ผมสอนก็เข้าสู่การทำงานแรงงานตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ
วันหยุดเสาร์ - อาทิตย์ ก็ต้องมาช่วยพ่อแม่ทำงาน
บางที การที่เค้าทำแบบนั้นอาจทำให้เค้าคิดว่า นั่นคือวงจรอาชีพของเค้า ต่อให้เรียนเก่งหรือไม่ เค้าก็ต้องมาสู่อาชีพนี้อยู่ดี ก็เลยไม่ตั้งใจเรียนซะ ยิ่งไปเจอผู้บริหารที่ไม่รับผิดชอบ ปล่อยให้เด็กนักเรียนขึ้นชั้นได้ จบชั้นเรียนได้ ก็เท่ากับทำลายอนาคตของเด็ก และทำลายชาติทางอ้อม

เราไม่ควรดูถูกอาชีพใช้แรงงาน
จริงๆแล้ว ไม่ควรดูถูกทุกอาชีพด้วยซ้ำ

ถ้าทุกคนเรียนจบปริญญาตรีครุศาสตร์ ต่างคนต่างไม่ยอมทำนา แล้วเราจะเอาข้าวที่ไหนกิน
ต่างคนต่างไม่ยอมเปิดร้านซ่อมรถ แล้วถ้ายางแบน แล้วใครจะปะให้

ทุกคน ต่างเป็นกลไกของสังคม ต่างมีหน้าที่ขับเคลื่อนสังคมให้เดินหน้าไป
มีแต่นักการเมืองและบริวารที่ไม่ดีบางคน เป็นสนิมกัดกินเฟืองต่างๆ ให้สังคมติดขัด

ไปกัดกินเฟืองสอบบรรจุ ใช้เส้นสาย ใช้เงินในการเข้าทำงาน
ไปกัดกินเฟืองการโยกย้าย จนทำให้ไม่ต้องพิจารณาความสามารถ แล้วไปมองว่าเป็นคนของใคร หรือใครจ่ายหนักกว่า แล้วก็หาข้ออ้างดีๆว่า "เหมาะสมกว่า เพราะคุณสมบัติดีกว่า"
ไปกัดกินเงินที่ต้องมาซื้ออุปกรณ์วิทยาศาสตร์ เอาของราคา 300 จัดซื้อจัดจ้างเป็น 2500 ทำให้ได้อุปกรณ์ที่ห่วยยยยยยยยยยยยยยยยย มากกกกกกกกกกกกกก แถมได้มาแล้ว ยังใช่งานไม่ได้ ทิ้งก็ไม่ได้อีกต่างหาก

หากทุกคนรู้หน้าที่ของตัวเอง
รู้จักรับใช้สังคม มีจิตสาธารณะ
สังคมไทยคงจะดีกว่านี้

หรือถ้ามีใครหรืออะไรมากดขี่ขมเหง ทำร้ายทำลายชาติ

... เราลุกขึ้นมาดีไหม
มวลชนคือผนังทองแดง กำแพงเหล็ก

.....แล้วร่วมกันปกป้องชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ของเราด้วยชีวิต


(อย่าลืมให้ดาวบทความ บริเวณด้านล่างด้วยนะครับ)

แบบประเมินความคิดเห็นที่มีต่อการอบรม โครงการส่งเสริมคุณภาพการศึกษาโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน

แบบประเมินความคิดเห็นที่มีต่อการอบรม โครงการส่งเสริมคุณภาพการศึกษาโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน
เรื่อง "การฝึกปฏิบัติผลิตสื่อและนวัตกรรมการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษา"
ระหว่างวันที่ 2 - 3 พฤษภาคม 2554 ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

แบบประเมินความคิดเห็นที่มีต่อการอบรม โครงการส่งเสริมคุณภาพการศึกษาโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน
เรื่อง "การฝึกปฏิบัติผลิตสื่อและนวัตกรรมการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษา"

หมายเหตุ
ใช้เพื่อเก็บข้อมูลในวันที่ 3 พ.ค. 2554 มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
http://www.seal2thai.org/etc/feedback/540503a.htm

search อย่างเซียน หรือที่ใบงาน

สมองคือจักรกลที่ไม่มีบ่น แต่สังขารจะแย่

"ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ทำไม่ไหว ทำไม่ทัน" คือคำขวัญที่ต้องท่องทุกเช้าสมัยฝึก ฉก.
วันนี้สงสารสมองและสังขารของตัวเองมาก
ตื่นมาตั้งแต่เช้า พิมพ์เรื่องสั้น+กลอนส่งประกวด บ่ายเตรียมสื่อ แล้วไปติดต่อธนาคารเรื่องบ้าน จากนั้นก็ไปไปรษณีย์ส่งเรื่องสั้น แล้วก็มาทั้งท่องศัพท์ตอนบ่ายสี่โมง ห้าโมงเข้าเรียน .... เหนื่อย หิวก็กินไม่ได้ (ปิดเทอมกางเกงคับ อิอิ)

ไม่รู้ว่าวันนี้ต้องทำเพื่อใคร
รู้แต่ว่าวันนี้คืออดีตของพรุ่งนี้
ถ้าวันนี้ดี พรุ่งนี้ก็สบาย
ขอบคุณสำหรับทุกรอยยิ้มที่ทำให้หายเหนื่อย

(ท่องเอาไว้ เพื่ออนาคตๆๆๆๆ)
.....................
http://www.seal2thai.org/etc/feedback/540503a.htm

สอบบรรจุครู ได้แน่นอน

ช่วงนี้เป็นช่วงที่พี่น้องชาวครุศาสตร์ ศึกษาศาสตร์หลายท่านเข้าสู่สนามสอบกัน

เมื่อวันก่อน การสอบครู กทม. ก็เป็นไปอย่างเข้มข้น ซึ่งก็มาพร้อมๆกับสายฝน หลายคน(ส่วนใหญ่)มาจากต่างจังหวัด ก็เดินทางอย่างทุลักทุเล หมดเงินกันไปหลายตังส์ ยังคิดอยู่ว่า ถ้าได้เงินเดือนขั้นต้น มันจะพอเลี้ยงตัวเองได้หรือไม่ ขนาดข้าวกล่องละ 25 บาท ยังตัก 7 - 8 คำ หมดแล้ว น้ำขวดละ 7 บาท ก็ขาย 10 บาท (บ่นทำไม แพงก็ไม่ต้องซื้อ)

ช่วงนี้ เป็นช่วงที่หลายคนโดนเอาเปรียบ

ผมเองก็เคยโดนเอาเปรียบตอนไปสอบบรรจุ

รถโดยสารขับพาอ้อมไป แล้วขอเพิ่ม 20 บาท ด้วยความไม่รู้พื้นที่ก็ยอมไป แต่พอคนในรถบอกว่า น้องเดินไปก็ได้ นิดเดียวเอง ก็นิดเดียวจริงๆ เงิน 20 บาท ก็กลายเป็นเหรียญ 10 และส่งค่าเพิ่มให้อย่างแรงไปหน่อย

มาตอนหลังคิดได้ว่า ชีวิตพวกเขาก็หากินได้แค่นั้น ได้โอกาสก็เอารัดเอาเปรียบคนที่มีความจำเป็น สักวัน ผลกรรมอาจตามทันเค้า เค้าอาจโดนรีดไถ อาจโดนโกงรถ อาจโดนปล้น ทำร้าย หรือบ้านอาจไฟไหม้ก้ได้ เพราะกรรมที่ทำไว้มันสะสมๆ รอบุญเก่าหมด ก็ตอบแทนอย่างสาสม ... เมื่อคิดได้แบบนี้ก็สบายใจ

ผมเคยได้รับความช่วยเหลือจากพี่คนขายตั๋วรถไฟที่ตาคลี เค้าไม่ต้องการอะไรตอบแทนเลย ซึ้งใจมากๆ เขาขับรถพาไปดูสถานที่ฟรีๆ เพราะรถโดยสารขอเหมา 120 บาท (จากราคาปกติ 20 บาท) เหอะๆๆๆๆ

...คนดีๆ ยังมีอยู่ในสังคมจริงๆ

ทำดีไปเถอะครับ
ประกาศผลสอบบรรจุครู จะมีรายชื่อของเราแน่นอนครับ

ขอให้ทุกคนโชคดี

หนุ่มฮอต

ฝนตก เพราะโลกเปลี่ยนไป

วันนี้ฝนตกตอนเช้า

ไม่รู้ว่าจะมีอะไรผิดแปลกมากไปกว่านี้หรือไม่

หมอก ตอนหน้าร้อน
ฝนตกหน้าหนาว
หิมะตกที่เวียดนาม
น้ำท่วม
แผ่นดินไหว
ฯลฯ

ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก

ทั้งนี้เป็นเพราะฝีมือมนุษย์ ที่รังแกธรรมชาติมาตลอด

คงไม่ผิด ถ้าธรรมชาติจะเอาคืนบ้าง




.......................
http://www.seal2thai.org/etc/feedback/540503a.htm

เตรียมเป็นวิทยากร (อีกครั้ง)

วันนี้ไปพบอาจารย์ เพื่อเตรียมเป็นวิทยากร (อีกครั้ง)
ครั้งนี้เป็นครู ตชด. เป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับการสร้างสื่อการสอนวิทยาศาสตร์
ท่าน ผศ.ชญานิษฐ์ ให้โจทย์ว่า "ขาดแคลน สร้างได้ง่าย ประหยัด ใช้สำหรับเด็ก ป.1 - ป.6"

ถือว่าเป็นโจทย์ที่ยาก เพราะที่ผ่านๆมา ส่วนใหญ่จะเป็นสื่ออิเล้กทรอนิกส์ เป็นเว็บ หรือ สื่อ vdo สร้างด้วยโปรแกรมง่ายๆ สามารถนำไปใช้งานได้จริง (เคยได้มีโอกาสพบกับคุณครูที่เคยเข้ารับการอบรม เค้าบอกว่า ทุกวันนี้ พี่ก็นำกลับใช้งานนะ ภูมิใจจริงๆ)

เดี๋ยวขอเวลาคิดก่อน ว่าจะทำอย่างไรดี



......................
แบบสำรวจ
http://www.seal2thai.org/etc/feedback/540503a.htm

ข้อคิดจาก ลุงแจวเรือจ้าง...กับหนุ่มนักเรียนนอก...

เด็กหนุ่มคนหนึ่ง...เป็นชาวสงขลา...

เรียนเก่งมาก...

ได้ทุนไปเรียนอเมริกา...ตั้งแต่เด็ก...จนจบด็อกเตอร์...

จึงกลับมาเยี่ยมบ้าน... .

บ้านของเด็กหนุ่ม...

อยู่อีกฟากหนึ่ง...ของทะเลสาบสงขลา...

ต้องนั่งเรือแจว...ข้ามไป...ใช้เวลาแจวประมาณหนึ่งชั่วโมง..

เรือที่ติดเครื่องยนต์...ไม่มีเหรอ...ลุง...?

ไม่มีหรอกหลาน...ที่นี่มันบ้านนอก...

มันห่างไกลความเจริญ....มีแต่เรือแจว...
โอ...ล้าสมัยมากเลยนะลุง...โบราณมาก...

ที่อเมริกา.......เขาใช้เครื่องบินกันแล้วลุง...ลุงยังมานั่งแจวเรืออยู่อีก...
ไปส่งผมฝั่งโน้น...เอาเท่าไร...ลุง...?

80 บาท...

OK...ไปเลยลุง...
ในขณะที่ลุงแจวเรือ....

หนุ่มนักเรียนนอก...ก็เล่าเรื่องความทันสมัย....

ความก้าวหน้า....ความศิวิไลช์...ของอเมริกาให้ลุงฟัง...
เมืองไทย...เมื่อเทียบกับอเมริกาแล้ว...ล้าสมัยมาก...

ไม่รู้คนไทย...อยู่กันได้ยังไง...?

ทำไมไม่พัฒนา...ทำไมไม่ทำตามเขา...เลียนแบบเขาให้ทัน...?

ลุง...ลุงใช้คอมพิวเตอร์...ใช้อินเตอร์เน็ต...เป็นไหม...?

ลุงไม่รู้หรอก...ใช้ไม่เป็น...

โอโฮ้...ลุงไม่รู้เรื่องนี้น่ะ.....ชีวิตลุงหายไปแล้ว...25 %....
แล้วลุงรู้ไหมว่า...เศรษฐกิจของโลก...ตอนนี้เป็นยังไง....?

ลุงไม่รู้หรอก...

ลุงไม่รู้เรื่องนี้นะ...ชีวิตของลุงหายไป...50 %
ลุง...ลุงรู้เรื่องนโยบายการค้าโลกไหม...ลุง...?

ลุง...ลุงรู้เรื่องดาวเทียมไหม...ลุง...?

ลุงไม่รู้หรอก...หลานเอ๊ย...

ชีวิตของลุง...ลุงรู้อยู่อย่างเดียว...

ว่าจะทำยังไง...ถึงจะแจวเรือให้ถึงฝั่งโน้น...

ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้...ชีวิตของลุง....หายไปแล้ว...75 %
พอดีช่วงนั้น...

เกิดลมพายุพัดมาอย่างแรง...คลื่นลูกใหญ่มาก...ท้องฟ้ามืดครึ้ม....

นี่พ่อหนุ่ม...เรียนหนังสือมาเยอะ...จบดอกเตอร์จากต่างประเทศ...

ลุงอยากถามอะไรสักหน่อยได้ไหม...?

ได้...จะถามอะไรหรือลุง...?
เอ็งว่ายน้ำเป็นไหม...?

ไม่เป็นจ๊ะ...ลุง....

ชีวิตของเอ็ง...กำลังจะหายไป 100 % ....แล้วพ่อหนุ่ม..

น้ำผึ้ง...ช่วยสุขภาพและรักษาโรคต่างๆ‏

ตารางประโยชน์ของน้าผึ้งในการสร้างเสริมสุขภาพและรักษาโรคต่างๆ
โรค ปริมาณและวิธีใช้
1. บำรุงสุขภาพ น้ำผึ้ง 3 ช้อนโต๊ะผสมน้ำอุ่นดื่มทุกวัน
2. อดนอน น้ำผึ้ง 1-2 ช้อนโต๊ะ หรือผสมน้ำผลไม้
3. ยาอายุวัฒนะ น้ำผึ้ง½ -1 ช้อนโต๊ะ ดื่มทุกวัน เช้า / ก่อนนอน
4. นอนไม่หลับ น้ำผึ้ง 1ช้อนโต๊ะดื่มเวลาอาหารเย็นหรือก่อนนอน
5.ไอ หลอดลมอักเสบมีเสมหะ กระเทียม 1-2 กลีบ (ตำให้ละเอียด) น้ำมะนาว ½ เกลือเล็กน้อย พิมเสนหรือการบูร 2-3 เกล็ด น้ำผึ้ง 2 ช้อนโต๊ะ
6. ท้องอืด ท้องเฟ้อ น้ำผึ้ง ½ ช้อนโต๊ะน้ำขิงเข้มข้น ½ ถ้วย เกลือเล็กน้อยดื่มวันล่ะ 3 เวลาหลังอาหาร
7. ท้องผูก น้ำผึ้ง 1 ช้อนโต๊ะดื่มก่อนนอน
8. เด็กปัสสาวะรดที่นอน น้ำผึ้ง 1 ช้อนชา (ไม่ผสมน้ำ) ดื่มก่อนนอน
9. ท้องเสียรุนแรง น้ำผึ้ง 1-2 ช้อนโต๊ะ เกลือ ½ ช้อนชา ผสมน้ำอุ่น 1แก้ว
10. เด็กหวะนม น้ำผึ้ง ½ -1 ช้อนโต๊ะ ผสมนมให้เด็กดื่ม
11. กล้ามเนื้อเป็นตะคริว น้ำผึ้ง 2 ช้อนชา ดื่มทุกเมื่ออาหาร
12. ล้างแผล แผล ฝี หนอง แผลเรื่อรัง น้ำผึ้ง 1 ส่วน ผสมน้ำ 9 ส่วนชะล้างแผล หัวหอมแดง 2 หัวตำให้ละเอียด+น้ำผึ้งพอกฝี น้ำสุกที่ เย็นแล้วล้างแผลให้สะอาด ใช้สำลีหรือผ้าพันแผลชุบน้ำผึ้งปิดบริเวณแผล
13. แผลไฟไหมน้ำร้อนลวก ถูกท่อไอเสีย ใช้ผ้าพันแผลชุบน้ำผึ้งปิดแผลไว้แล้วเปลี่ยนผ้าพันแผลทุก 12 ชั่วโมง
14. โรคกระเพาะ ดื่มน้ำผึ้ง 2-3 ช้อนโต๊ะขณะปวด และ 3 ช้อนโต๊ะก่อนนอน
15. ผู้ป่วยด้วยโรคพิษสุรา(ตับแข็ง/โรคตับ) น้ำผึ้ง 1 ช้อนโต๊ะผสมน้ำ ½ ถ้วยแก้ว ดื่มวันละ3 ครั้งเป็นประจำ คอเหล้าดื่มน้ำผึ้ง 1-2 ช้อนโต๊ะก่อนนอน
16. ผู้ป่วยริดสีดวงทวาร น้ำผึ้งผสมกระเทียมโทน บริโภควันละ 3 ครั้งหลังอาหาร
17. เด็กโตช้า และโลหิตจาง น้ำผึ้งผสมนมดื่มเป็นประจำ
18. เสียน้ำหรือเสียเลือด(10-20%) น้ำ 1 ถ้วยแก้วผสมเกลือ ¼ ช้อนชา น้ำผึ้ง 2 ช้อนโต๊ะ
19. โรคเด็ก (ทางเดินอาหารผิดปกติ) น้ำผึ้ง 1 ช้อนชาต่อน้ำ 1ถ้วย

อยากให้อ่าน ดีมาก (ความรักของแม่)

อยากให้อ่าน ดีมาก (เรื่องจริงของ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ) :
> เพื่อน ๆ ช่วยอ่านข้อความนี้ดีมาก ชีวิตคน
> มีคนเล่าให้ฟังว่า... สมัยก่อน...คุณพงษ์เทพ
> กระโดนชำนาญ...ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต..
> แกอยู่ในป่า...กับเพื่อน 5 - 6
> คน...ทุกวันก็จะเปลี่ยนเวรกัน...ล่าสัตว์ป่า...มาทำอาหาร.
> วันหนึ่ง...เป็นเวรของคุณพงษ์เทพ
> แกก็คว้าปืนยาว...สะพายบ่า.เดินเข้าป่าไป...
> อาหารโปรดของคุณพงษ์เทพ.....คือแกงเนื้อลิง...
> พอเดิน เข้าป่าไปได้สักพัก.
> เห็นลิงตัวหนึ่ง...นั่งอยู่บนต้นไม้...หันหลังให้..
> แกก็รีบยกปืนประทับบ่า...ยิงเปรี้ยง...ไปที่ตัวลิง..
>
> เหตุการณ์แปลกประหลาดได้เกิดข ึ้น...
> ปกติ...ลิงพอถูกยิง..จะหล่นตุ๊บ...จาก ต้นไม้ทันที...
>
> แต่ลิงตัวนี้...นั่งจับกิ่งไม้เฉย...ไม่หล่นลงมา...
> จะว่ายิงไม่ถูก...ก็ไม่น่าเป็นไปได้...
> เพราะคุณพงษ์เทพ...แกยิงปืนแม่น...ระยะแค่นี้
> เป้าใหญ่ขนาดนี้...ไม่พลาดแน่นอน...
> ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น...ลิงตัวที่ถูกยิง...
> ร้องโหยหวน...เสียงดังมาก..... ฝูงลิงที่แยกย้ายกัน
> ออกหากินอยู่บริเวณใกล้ ๆ... วิ่งแห่กันเข้ามาหา
> ลิงตัวที่ถูกยิง... แล้วร้องโหยหวน...เหมือนกันหมด...
> แกตกใจ...ยืนตกตะลึง...ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...
> สักครู่...ลิงตัวที่ถูกยิง. โยนวัตถุเล็กๆ...สีดำ ๆ..ชิ้นหนึ่ง...ให้กับลิงตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด... แล้วก็หล่นตุ๊บ...

> ลงมาจากต้นไม้...คุณพงษ์เทพ...รีบวิ่งไปดู...
> ลิงถูกยิงเข้าที่หลัง... ทะลุหน้าอก...เลือดแดงฉาน..เต็มตัว...
> คุณพงษ์เทพเห็นแล้ว...ต้องเบือนหน้าหนี...
> ลิงที่ตกลงมา...เป็นลิงแม่ลูกอ่อน...ขณะที่ถูกยิง...
> เธอกำลังให้นม ลูก...
>
> ลูกตัว น้อย...กำลังดูดนมอย่างมีความสุข...ทันทีที่ถูกยิง..
> ถ้าเป็นลิงตัวอื่น... จะหล่นตุ๊บ...ลงจากต้นไม้.....
>
> แม่ลิงตัวนี้...ยังหล่นไม่ได้...ยังตายไม่ได้..
> เพราะเธอยังมีภารกิจใหญ่หลวงที่ต้องทำ...คือ...
> รักษาชีวิตลูกน้อย...ให้พ้นอันตราย...
> เธอกัดฟัน...โหนกิ่งไม้ไว้.แม้จะเจ็บปวดแทบขาดใจ...
> มองดูเลือดที่ไหลหยดเป็นทาง ด้วยความตกใจ...
> พยายามรวบรวมพละกำลังที่ยังพอมี! เหลือทั้งหมด...
> ตะโกนสุดเสียง...ร้องเรียก.ฝูงลิงเข้ามาใกล้ๆ..
> แล้วก็ฝากฝัง...ให้เลี้ยงลูกน้อยแทนเธอ
>
> หลังจากโยนลูกให้จ่าฝูงแล้ว...มองดูลูก...ถูกพาไป จนลับสายตาแล้ว.. แน่ใจว่า...ลูกปลอดภัยแล้ว...
> จึงหลับตา...แล้วหล่นลงมา.....ตาย.. คุณพงษ์เทพ...ก้มมองหน้าลิง..แล้วร้องไห้...
> เพราะที่เบ้าตาลิง...มีหยดน้ำตาใส ๆ. กำลังไหลริน...
> คุณพงษ์เทพ..รีบเดินกลับที่พัก...เอาปืนไปเผาทิ้ง...
> ไม่ยอมออกล่าสัตว์อีกเลย.ตลอดชีวิต..
> และภาพความรักที่ยิ่งใหญ่..ของแม่ลิง...ที่มีต่อลูกน้อย ......
> เป็นแรงบันดาลใจ. ให้พงษ์เทพ...แต่งเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง...
> ชื่อว่า... ' ลิงทะโมน... '
> เพื่อยกย่อง...เชิดชู...คุณค่าของความรัก...ที่แม่...มีต่อลูก
>
> *****************
>
> แม่นะหรือ... คือผู้สร้าง ทุกสิ่ง อันยิ่งใหญ่
> คือผู้รัก ลูกตน กว่าใครใคร คือผู้คอย ห่วงใย ทุกเวลา
>
> คือคนร้อน เมื่อลูกรุ่ม
> กลุ้มเรื่องทุกข์
> คือคนสุข เมื่อลูกนั้น มีหรรษา
> คือคนปลอบ เมื่อลูกเหงา เศร้าอุรา
> คือคนคอย ให้เมตตา ลูกทุกคราว
>
> เป็นสายฝน คอยช่วยให้ ลูกสดชื่น
> เป็นผ้าผืนคอยห่มให้ เพื่อคลายหนาว
> เป็นกระโถน คอยรับทุกข์ ทุกเรื่องราว
> เป็นบันได ไต่ดาว ลูกก้าวไป
> เป็นคุณครู ผู้สอนสั่งทุกอย่างหนอ
> เป็นคุณหมอ คอยรักษา จะหาไหน
> เป็นทุกสิ่ง ทุกอย่าง ได้ดั่งใจ
> จะหาใครได้เท่าแม่เหมือนไม่มี
> สาธยาย อย่างไร คงไม่หมด
> พระคุณแม่ ยากแทนทด เหมือนปลดหนี้
> สิ่งล้ำค่าใดใด ในปฐพี
> จะเทียมเท่า คุณแม่นี้ ไม่มีเอย.
>
> ----- จบการส่งต่อข้อความ -----
>
> อย่าลืม ก่อนนอนคืนนี้ กอดแม่-พ่อสักครั้งหากท่านยังมีโอกาส.....